Przeczytałem szybko i jednym tchem.
Jest to książka trochę inna niż ta pierwsza, "Pół wieku w Nowej Hucie".
Tamta, to wspomnienia i nostalgia do czasów dawno przeszłych i niejednokrotnie zapomnianych.
Ta jest jej uzupełnieniem, ale trzeba pamiętać, że to suplement. Jest w niej wiele przemyśleń autora i spraw których zabrakło w pierwszej części. Znalazła się w niej również historia budowy miasta Nowa Huta i kombinatu Huta im. Lenina. Myślę, że to potrzebne i wartościowe uzupełnienie.
                                                                                                                             Andrzej G.


Mam i ja. Całą trylogię? Trzy książki, dwa dni.. dwie przeczytane.. Po świętach z przyjemnością dorwę się do trzeciej. Miło było przenieść się do szczeniackich i młodych lat. Polecam z całego serducha. Gratuluję autorowi pomysłu.
                                                                                                                                               Alina Skałka


Książka równie dobra jak pierwsza. Napisana z polotem i stylem, że chce się przewrócić następną kartkę. Opis powstawania miasta Nowa Huta i kombinatu HiL bardzo potrzebny. Mój dwunastoletni syn przeczytał oba z zainteresowaniem i dziwił się, że tak to wszystko wyglądało. Wprawdzie te wszystkie informacje można znaleźć w Internecie, ale komu by się chciało szukać. A jak jest na papierze, to się czyta. Opisy zabaw podwórkowych, piosenkarzy z tamtych lat i programów TV przywracają wspomnienia o dawnych czasach. Dziękuję za to uzupełnienie.
                                                                                                                            Tadeusz 


 

Świetny opis z tamtych beztroskich lat .U nas w centrum huty było podobnie. Z tym że czasami byliśmy pałkowani przez MO podczas prób muzycznych na Alei Róż, względnie w osiedlu Centrum B.

Wspaniałe lata i wspomnienia.

                                                                                                                                 George

​

Dzieciństwo, gdzie by się nie mieszkało, to arkadia, raj utracony. Też pamiętam, był 1 telewizor na całą okolicę i na "Bonanzę" nie każdy miał wstęp do tego domu. Jak toś był nielubiany w paczce, to się robiło uniki.... drugi telewizor u nas, chyba węgierski Orion, po byku. na nóżkach stał. "Czasy 4 pancernych i psa" to duża kuchnia pełna ludzi, chyba przynosili krzesła niektórzy, bo u nas było chyba 8. Zabawy mieliśmy takie, jak w Nowej Hucie. Droga przez wieś była bita, tj. ubita przez wozy konne. W upał chodziło się na bosaka w ciepłym pyle do kostek. Większa frajda po deszczu, budowanie tam z błota, tworzenie meandrów rzeki. W Hucie tez mieliście super.

                                                                                                                               Lu Na

​

Pamiętam zamieszki w czasie walki o krzyż, gazy na placu centralnym w 1960 (miałem wtedy 6 lat, uciekaliśmy z mamą do mieszkania na Centrum C).

Siermiężne czasy komunizmu !!!

Ale mimo to na te lata przypada moje dzieciństwo i młodość więc pozostaje sentyment.

Lubię stare osiedla N. Huty, znam tam każdy kamień.

                                                                                                                               Andrzej Mucha

​

Pamiętam, Delikatesy wielki młynek do kawy i cudowny zapach mielonej kawy.

Towar odbijał się w lustrze chyba na suficie. Ale to był piękny sklep. Lizaki kogutki, i gwizdki. Super.

Gry w gumę i skakankę.

Czy ktoś pamięta zakopywanie aniołków? Super sklep niemiecki na moim osiedlu czyli Na lotnisku?

Dzieci do wieczora pod blokiem czasami z kromką chleba. Baliśmy się tylko Czarnej Wołgi.

Piękne wspomnienia.

                                                                                                                                 Ula Bociek

​

​

​